หลังจากรอคอยเป็นเวลาสองวันนับแต่โอนเงินไป...พัสดุจากฟาสต์บุ๊คก็มาถึง
ไหนเอ็งว่าจัดพิมพ์สามวัน ส่งอีก รวมเวลาหนึ่งอาทิตย์ไงฟร่ะ...ไหงกลายเป็นสองวันได้
เดี๋ยว ไม่ใช่ว่าไม่ดีนะ ยังงี้ล่ะชอบบบบบ 55+
วันพฤหัสบดีที่ สามสิบ ธันวาคม ปีที่แล้ว กำลังนั่งถักโครเชตพุดดิ้งอยู่ (ว่าจะเอาไปเป็นของพรีเมี่ยมแจกแถม)
กริ่งประตูก็ดัง วิ่งออกไปดู บุรุษไปรษณีย์~!!!
ลุงแกถือห่อพัสดุห่อนึง ห่อเล็กกว่าห่อซีดีคอนเสริตของคุณหญิงแม่อีก
พอเราไปถึงแกก็ "นี่มีมั้ย" แล้วหั่นหน้าห่อให้ดู
"คุณ...."
ใช่แล้ว มีค่ะลุง ของกรุเองงงงงงงง
ว่าไปนั่น
รับมานี่นะ มือสั่นงกๆๆ แกะเชือกผูกไม่ออกอ่ะ...เอาคัตเตอร์ตัดแม่มเลย...ประมาณนั้น
อันนี้ห่อ...ไม่มีรูปตอนยังไม่ได้แกะอ่ะ พอดีเข็มขัดสั้น (คาดไม่ถึง) ก็เลยไม่ได้ถ่าย
เอาที่ห่อทีหลังเพื่อถ่ายไปดูแทนละกัน คือๆกันแหล่ะ
พอแกะออกมาเป็นยังงี้
คำถามคือจะทำเบลอตรงกระดาษห่อทำไม
คือมันเป็นเอกสารอะไรไม่รู้ที่เขาห่อมาให้กันกระแทก(มั้ง)
แล้วมันอาจจะเป็นเอกสารลับแบบผังนางฟ้าก็ได้ไง แน่...ว่าไปนู่น
คำตอบคือทำเล่นๆ ไม่มีอะไรหรอก เพิ่งอัพเดทโฟโต้สเคปไง
ลูกเล่นมันเยอะดี
สวยดีนะ ^^
พื้นหลังก็เอาที่หลังบล็อกนี่ล่ะ กับวอลเปเปอร์ในเนตมามิกซ์กัน สวยดี
ดูเหมาะกับเทคโนโลยีดีนะ
รูปประกอบวาดเองนะเออ
สวยมั้ย???
ลืมทำสีผมพระเอกอ่ะ...แย่เลย
ไม่เป็นไรสวย ^^
ถ้าไม่พูดคนอ่านก็ไม่รู้หรอกกกก
กว่าจะมาเป็นรูปนี้นะ จะบอกให้ว่า
ไปแอบนั่งวาดรูปอยู่ข้างตึกตั้งครึ่งชม.
คือวันนั้นวันสอบไง คุณครูเสี่ยวหลงเปาเขาจอดรถไว้ที่ช่องลมตรงอาคารเจ็ดแปด
เราก็ไปนั่งตรงระเบียงหน้าอาคารแปด
แอบวาดรูปรถเขา รูปนี้วาดเนี่ยตั้งใจให้เขาเป็นการ์ดวันเกิด แต่ให้แล้วจะเอามาลงนิยายอีกมันเหมือนรีไซเคิลไง ก็เลยเอากระดาษไขทาบรูปที่ถ่ายเอกสารเก็บไว้ แล้วเอาหมึกตัด ออกมาเป็นดังที่เห็นนั้นแล
ว่าจะเมลไปขอบคุณคนทำฟอนต์ซักหน่อย
คือเขาทำแจกในเว็บไง....
ออกมาน่ารักนะ โดยรวมแล้ว
วันอังคารที่สี่จะได้ไปโรงเรียนตามปรกติ สรุปคือเหลือวันหยุดอีกสามวัน
ตอนนี้อยากไปโรงเรียนแล้วเนี่ย ดูเป็นเด็กดีเนอะ
แต่จริงๆคืออยากเอาของไปอวดไง...แน่ ว่าไป
เดี๋ยวจะถ่ายรูปเจ้าของทั้งยี่สิบคนของได้อีกมาให้
