สมาคมหนุ่ม ICT (ยังไหว) # Intro

Talk : เอาภาคสองมาส่งค่ะ
ลองใส่เพลงดู ^^; ใครรำคาญก็ปิดได้ทางซ้ายมือนะคะ
เพลงแรกที่(น่าจะ)เปิดอยู่นี่เป็น Music Box version (แถวบ้านเรียกดิ๊งด่อง)
ของเพลง Ultimate Wheels จากวง KAT-TUN ค่ะ
เป็นเพลงที่ชอบมากและตั้งใจว่าถ้าทำได้จะให้เป็น OST. ของหนุ่มไอซีทีค่ะ


เนื้อเพลงเกี่ยวกับความรักพวกพ้อง ความสามัคคี
ฟังแล้วนึกถึงแก๊งค์มอเตอร์ไซค์ เอ๊ย สมาคมหนุ่มๆของเรายังไงยังงั้น ^-^

ถ้าฟังดิ๊งด่องแล้วชอบ แนะนำให้กดnext ไปที่เพลงที่สอง จะเป็น karaoke version ค่ะ
ถ้าชอบก็ แนะนำให้หา PV ดูนะคะ ^o^
(โปรโมตใหญ่เลยวุ้ย!)


คราวนี้หนุ่มๆของเราจะต้องเจอกับเรื่องใหญ่ทีเดียวค่ะ
ใหญ่กว่าคราวที่แล้วมาก เพราะครั้งนี้ เป็นคดียาเสพติดค่ะ
ปัญหายาเสพติด เด็กแว้น...คุณครูของเราจะทำยังไง...


ค้นหาคำตอบได้ใน สมาคมหนุ่ม ICT (ยังไหว) ค่ะ
(รู้สึก talk ยาวมาก)


ฝากหนุ่มๆด้วยนะคะ
Antaures.
---------------------------------------------------------

สมาคมหนุ่ม ICT (ยังไหว)

เรื่องและภาพประกอบ : Antaures

       นี่เป็นเรื่องของ...

       อาจารย์ว่าที่ร้อยตรีคนเดิม...

       เด็กแว้นกับคดียาเสพติดในโรงเรียน...

       กระเทยปลอมและบาร์เกย์...

       ตู้เซฟที่ถูกทำลาย...

       ดราม่าและมอเตอร์ไซค์...

       ฟังดูไม่ค่อยจะเกี่ยวข้องกันเท่าไหร่

       แต่อย่าลืมว่าทุกอย่างเป็นไปได้

       ใน “สมาคมหนุ่ม ICT (ยังไหว)”

-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-

Intro

       “บ่ายวันนี้ ได้มีการควบคุมตัวเด็กชายวัยสิบห้าปี นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ห้า โรงเรียนชื่อดังแห่งหนึ่ง ด้วยข้อหามียาเสพติดไว้ในครอบครอง—“

       ในจอแก้วเป็นภาพเด็กชายในชุดนักเรียนซึ่งถูกทำเบลอใบหน้าและอักษรย่อโรงเรียนที่อกเสื้อ กำลังถูกเจ้าหน้าที่ควบคุมตัวขึ้นรถตำรวจ เด็กสาวเงยหน้ามองภาพดังกล่าวแล้วถอนหายใจ

       เพราะไม่รู้สื่อนึกไม่ถึงหรือไม่รอบคอบก็ไม่ทราบ แต่กระเป๋านักเรียนในมือคุณตำรวจ—ใบที่ไอ้หนุ่มคนนั้นซุกยาไอซ์ไว้นั่นล่ะ—มันปักตราโรงเรียนที่ดูคุ้นตาอยู่ แล้วตราโรงเรียนที่ว่า ก็ออกอากาศไปทั่วประเทศไทยแล้วครับผม

       ทำไมมันคุ้นตานะเหรอ....ก็นั่นมันตราโรงเรียนที่เด็กสาวเรียนอยู่นั่นเอง

       เธอส่ายหน้าอย่างเอือมระอาแล้วกลับไปสนใจหนังสือในมือต่อ แต่ก็ไม่วายบ่นพึมพำ

       “อย่างงี้คุณครูเสี่ยวหลงเปาจะว่ายังไงบ้างเนี่ย”

-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-

       “เฮ้อ!!!”

       ว่าที่ร้อยตรีธนรักษ์ พวงไม้ เสยผมอย่างหงุดหงิดปนเสียอารมณ์ เขาเบ้ปากเมื่อเห็นข่าวในจอโทรทัศน์

       เดี๋ยวเถอะไอ้เป่า งานเข้าแกแน่ ชายหนุ่มนึกในใจ

       “นอนเกาพุงอยู่ดีๆ...เป็นอะไรของแก ตาเป่า”

       สุภาพสตรีวัยกลางคนซึ่งนั่งพับผ้าอยู่ที่เก้าอี้ใกล้ๆเอ่ยขึ้น ชายหนุ่มซึ่งนอนเกาพุงอยู่ตามที่ผู้เป็นแม่พูดควงรีโมตโทรทัศน์ในมือที่หมุนได้สองรอบก็หล่นลงกระทบพื้น

       “เอ้านั่น! พังหมด!”

       ครูหนุ่มกัดปาก เกาศีรษะ ทำหน้าแหยๆขณะเก็บสิ่งที่ตนทำหล่นขึ้นจากพื้น

       “แม่ก็...” เขาพึมพำ ยังคงเกาพุงต่อไป

       เสียงโทรศัพท์บ้านดังขึ้น ชายหนุ่มขยับจะลุก แต่ก็ช้ากว่าผู้เป็นแม่

       “สวัสดีค่ะ บ้านพวงไม้ค่ะ ต้องการจะพูดสาย—” ครูหนุ่มหลิ่วตามองผู้เป็นแม่ที่ส่งสายตากลับ

       ของแก

       ครูหนุ่มลุกจากที่นั่ง เดินเข้ามาหาผู้เป็นแม่อย่างรวดเร็ว บางอย่างบอกเขาว่านี่เป็นเรื่องสำคัญ

       แล้วก็จริง

       คุณนายพวงไม้ใช้ฝ่ามือปิดกระบอกโทรศัพท์ก่อนจะกระซิบกับลูกชาย

       “ผู้อำนวยการหน่วยข่าวกรองแห่งชาติโทรมา”

       ชายหนุ่มทำหน้าเบ้

       ชิบหาย งานเข้าแล้วมึง!

-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-x-

-x- End Intro –x-